"Gewoon doen wat je zelf wilt"
Voor Dana was de keuze snel gemaakt. Haar droom is om later in het kermistransport te werken. “Gewoon, dat leek me heel leuk. Het is geen familieding of zo, al was mijn opa wel vrachtwagenchauffeur.” Door haar opa kreeg Dana steeds meer interesse in het vak. Een vak dat volgens haar echt ondergewaardeerd is. “Er komt zo veel bij kijken. Je bent continu aan het opletten, werkt met zware voertuigen en moet rekening houden met allerlei regels. Echt véél meer regels dan als je in een gewone auto rijdt.”
De reden voor Lindy om chauffeur te worden, ligt heel simpel. “Ik wil gewoon rijden in iets. Maakt me eigenlijk niet eens uit wat.” Meer reden is er ook niet nodig natuurlijk, toch twijfelde Lindy eerst. “Vroeger dacht ik dat het niets voor mij was, omdat je niet veel vrouwelijke chauffeurs zag. Maar uiteindelijk dacht ik: waarom eigenlijk niet?”
Beiden volgen een bbl-opleiding, waarbij werken en leren worden gecombineerd. Dat vraagt volgens hen wel om doorzettingsvermogen. “Je stapt meteen het werkleven in,” vertelt Dana. “Vier dagen werken en één dag naar school. Dat is best een omschakeling als je net van de middelbare school komt.” Voor haar geen probleem. Sterker nog: in het weekend staat ze op de kermis. Hard werken is haar zeker niet vreemd.
“Het is echt wel een zwaar vak”, zegt Lindy. “Je hebt je rijtijden natuurlijk. Die kunnen echt al om vier uur in de ochtend beginnen. Maar ook als je niet rijdt, ben je heel de tijd bezig. Opladen, afladen, je wagen in orde brengen. Het is absoluut niet alleen in een vrachtwagen zitten en rondrijden.”
De opleiding is volgens hen veelzijdig. Naast algemene vakken leren studenten over logistiek, ladingen, transportregels, de techniek van vrachtwagens en de theorie voor het vrachtwagenrijbewijs. Ook praktijkervaring speelt een grote rol.
Wat hen vooral opvalt, is de goede sfeer binnen de opleiding. “Iedereen is anders,” zegt Dana. “Sommige studenten zijn rustig, anderen juist heel aanwezig. Maar je hoeft niet bang te zijn dat je er niet tussen past. Het is ook echt geen probleem dat wij meisjes zijn. Al denk ik wat we ten opzichte van andere meiden misschien best een beetje mannelijk zijn”, grapt Dana. Lindy vult aan: “Alles gaat eigenlijk vanzelf. Je wordt gewoon onderdeel van de groep.”