Op zoek naar de perfecte studie

Van klein dorpje naar grote dromen
Op haar vijftiende wist Anke het zeker: ze wilde iets creatiefs doen. “Op de basisschool wilde ik clown worden”, vertelt ze lachend aan Janna. “Maar rond mijn vijftiende voelde ik vooral: ik ben goed met mijn handen en creatief, daar wil ik iets mee.” Ze groeide op in het kleine dorpje Lomm en vond haar plek op SintLucas in Boxtel. Een totaal andere omgeving vol mogelijkheden. “Ik heb er zoveel geleerd. Het was alsof er een nieuwe wereld open ging.”

Een onverwachtse wending
Janna vraagt hoe haar moeder destijds haar studiekeuze maakte. “Ik koos een richting die op de open dag perfect leek: restauratie, schilderen, airbrushen”, antwoordt Anke. Maar de werkelijkheid was anders. “Achteraf bleek het vooral een opleiding te zijn om een schildersbedrijf te starten. Dat had ik helemaal niet gezien. En dat wilde ik ook niet.” Toch waren er genoeg mooie momenten, zoals haar stage bij een standbouwbedrijf. “We reisden naar beurzen, bouwden hele stands op en ik stond zelfs twee keer in de krant, als enige vrouw tussen de mannen.”

Een eye-opener in Amerika
Janna luistert aandachtig wanneer haar moeder vertelt over het kantelpunt tijdens een werkvakantie van drie maanden op een summercamp in Amerika. “Ik gaf paardrijles aan jongeren en dacht van tevoren: waar begin ik aan?” Maar één meisje veranderde alles. “Ze luisterde naar niemand. Tot ik haar oprecht liet merken dat ik haar zag. Toen dacht ik: misschien vind ik werken met mensen nog wel leuker dan dingen maken.”

Die ontdekking leidde tot een grote switch. Anke rondde haar creatieve opleiding af, stapte over naar de pabo en werkte vijftien jaar in het speciaal onderwijs. Later groeide ze door tot trainer, coach en spreker. “Mijn werk is nog steeds creatief, alleen maak ik geen dingen meer, maar creëer ik momenten waarin mensen leren en met elkaar groeien.”

Kiezen is durven ontdekken
“Heb je wel eens spijt gehad van eerdere keuzes?” vraagt Janna. Anke schudt meteen haar hoofd. “Nee. Zelfs de ‘verkeerde’ keuze bracht me verder. Je weet pas wat bij je past als je het probeert. Je kunt honderd open dagen bezoeken, maar één dag meelopen vertelt je zóveel meer.” Het is een boodschap die ze vaak aan haar eigen dochter meegeeft.

Wanneer Janna vraagt welke kwaliteiten haar moeder in haar ziet, volgt er een glimlach. “Jouw relaxedheid. Je kunt met iedereen goed omgaan. Je hebt lef. Als je zo nieuwsgierig en vriendelijk blijft, kun je alles worden.”

Janna eindigt het gesprek met een grote vraag: “Welke tip zou jij jouw jongere zelf geven, en dus ook aan mij?” Anke hoeft niet lang na te denken. “Enjoy the ride. Het is een privilege om te mogen leren. Er bestaan geen foute keuzes, alleen andere routes. Maak je niet te druk. Je gaat jezelf nog zo vaak opnieuw uitvinden.”